Tijdens haar jeugd in Burleson (Texas) kon Kelly Clarkson zich geen zanglessen veroorloven, dus roeide ze met de riemen die ze had. Van haar slaapkamerkast maakte ze een opnamestudio. ‘Mijn moeder kocht voor 50 cent een oude tweedehands cassetterecorder voor me, en ik kreeg lege cassettebandjes van mijn leraren op school,’ herinnert de 27-jarige Clarkson zich. ‘Mijn vriendin Ashley hing een bordje op de kastdeur waarop stond “Opnamestudio: Niet Storen A.U.B.”’

Hoewel die opnamen nog nergens gesignaleerd zijn (houd eBay in de gaten), is het doorzettingsvermogen van de dynamische zangeres niet voor niets geweest. Met haar geweldige stem werd ze in 2002 de eerste winnares van de Amerikaanse versie van Idool. Sindsdien heeft ze meer dan twintig miljoen cd’s verkocht en twee Grammy’s gewonnen. Haar nieuwste album, All I Ever Wanted, kwam hoog binnen in de hitlijsten.

De roem en het succes zijn Clarkson niet naar het hoofd gestegen. De heuvels van Hollywood kunnen haar niet bekoren. Ze blijft liever op haar ranch – waar ze woont met haar moeder, broer Jason (tevens haar personal assistant) en zus Alyssa en hun gezinnen – dan dat ze over de rode loper schrijdt. ‘Ik wil dat meisjes iemand zien die echt is en weten dat ze zichzelf mogen zijn.’

V.Hoe oud was je toen je je eerste nummer schreef?

A. Tien of elf. Mama had het moeilijk [Clarksons ouders scheidden toen ze zes was en ze werd opgevoed door haar moeder, die lerares was, en haar stiefvader, een aannemer], dus ik praatte niet veel. Uiteindelijk zei ze dat als ik niet kon praten over wat me dwars zat, ik er dan maar over moest schrijven. Mijn gedichten werden songteksten. Het werkte therapeutisch.

V.Je zei dat jullie vroeger arm waren. Hoe erg was het?

A. We hadden niet veel geld. Vrienden van mijn ouders kochten kerstcadeautjes voor me. Toen ik een jaar of elf was, kreeg mijn moeder een bonus op haar werk. En in plaats van rekeningen te betalen, kocht ze een cd-speler voor me met vier cd’s van Reba McEntire. Die heb ik eindeloos afgespeeld.

V.Uiteindelijk kreeg je diverse muziekstudiebeurzen. Die weigerde je en in 2001 verhuisde je naar Los Angeles.

A. Iedereen verklaarde me voor gek: ‘Vergooi je leven nu niet!’ Maar ik vertrok toch naar Californië en vond meteen werk als achtergrondzangeres. Ik woonde daar met een vriendin en een aantal andere mensen in een huis, tot we voldoende geld hadden voor ons eigen plekje. Op de dag dat we ons appartement zouden betrekken, brandde het gebouw af. Ik bivakkeerde enkele dagen in mijn auto, om geld uit te sparen zodat ik terug kon naar Texas. Toen ik thuis was, hoorde ik over de audities voor American Idol in Dallas.

V.Als je terugkijkt op de show, is er dan iets waar je de kriebels van krijgt?

A.