Mooste uitzicht

Het zicht van op de toren van de Sint-Martinusbasiliek valt buiten elke categorie. Ook mooi is de Leide, een afleiding van de Zenne die in de vijftiende eeuw gegraven werd om Halle voor overstromingen te behoeden. Op een bruggetje in het centrum lijkt het wat op een bergriviertje. Dat is mijn idyllische plekje.

Bijzonder

Eind april en begin mei bloeien in het Hallerbos de boshyacinten, kleine dwergbloemen die een zoet-blauw tapijt vormen. Die moeten ook in het Aards Paradijs gegroeid hebben. Volgens Marnix Gijsen ‘zouden er slanke nimfen moeten zijn die er met naakte voeten overlopen’. De torenwachter van de basiliek, en dat is uniek in Vlaanderen, beklimt wekelijks de 198 trappen om mankementen op te sporen en aan de stad mee te delen.

Zeker bezoeken

Alweer zonder enige twijfel: de basiliek. Er is zoveel te zien dat ik me spijtig genoeg moet beperken tot een van mijn stokpaardjes: het albasten retabel van Mone uit 1533. Het is één van de eerste renaissancewerken in de Nederlanden, dat vooruit liep op het Concilie van Trente. Op de zwikken is het zoeken naar de geklede en naakte Adam en Eva.

Eten en drinken

Ik ga zelden uit eten: het niveau en de te vaak Franse keuken hier bekoren me niet. Thuis drink ik graag een zurige geuze van Boon met een boterham met mandjeskaas van Walschot – een meer dan verbeterde plattekaas – op de wijze van Louis Paul Boon: ‘dik besmeurd (…) met daarop rode radijsjes en nieuwe scheutjes van ajuinen, van die witte bolletjes met een lange groene pluimstaart’. Aanraders op de jaarlijkse kermis: escargots en een boestering. Boeiende volkcafés waar je mij wel eens vindt: ‘De Sleutel’ op de Grote Markt en ‘De Vaantjesboer’ op de Maandagmarkt – naar de bijnaam van Hallenaars.

In de omgeving

Absoluut de moeite is de Zennevallei met het kasteel van Beersel. Suske en Wiske vonden er slechts een schat terwijl de echte schat het kasteel zelf is. Prachtige dorpjes zijn Bogaarden in het Pajottenland, waar mijn meter geboren en opgegroeid is, met haar kerk op een ommuurde verhoging en ook Galmaarden waar ik in 2010 dorpsdichter was, met watermolens, vergezichten en Brabantse trekpaarden. De majestueuze zichten op de groene omgeving bewijzen dat de Brusselse uitbreiding nu moet gestopt worden.

Halle en ik

Ik ben hier geboren en getogen en kan me dus een echte Hallenaar noemen. Mijn vader had 35 jaar lang een apotheek op de Beestenmarkt. Mijn meter had een café op het Possozplein. De vier toegangstrappetjes zorgen er nog steeds voor dat het café bij overstromingen niet onder water loopt. Hier liggen mijn roots en nergens anders.

Rapportje

Cultuur: 7
Gastronomie: 6
Uitgaansleven: 6
Sfeer: 8
Natuur: 9