Grote kans dat u de geuren om u heen momenteel niet opmerkt, tenzij u dit leest in een parfumerie, een bloementuin of een brouwerij. Dat is vrij normaal omdat we achtergrondgeuren meestal niet bewust waarnemen. Aaron Lamb (28), werkzaam bij een welzijnsorganisatie voor dieren in Londen, rook helemaal niets totdat hij onlangs aan zijn neus werd geopereerd. Dus toen hij na 17 jaar weer een functionerend reukorgaan kreeg, ging er een wereld voor hem open.

Aaron verloor zijn reukvermogen tijdens een vechtpartij op de basisschool. Zijn neustussenschot raakte daardoor zo zwaar beschadigd dat hij niet meer door zijn neus kon ademen en niet meer kon ruiken.

Zeker zes maanden lang dacht Aaron dat het wel zou overgaan. Langzamerhand werd echter duidelijk dat de schade blijvend was. Hij begon ook te beseffen dat hij zich geuren niet goed meer kon herinneren, afgezien van gemaaid gras misschien, maar dat kon hij natuurlijk niet controleren.

In de loop der jaren veranderde de manier waarop Aaron met zijn gebrek omging. Op de middelbare school deed hij alsof: hij lachte mee met zijn klasgenoten wanneer iemand een wind liet en later – toen hij wat ouder en minder puberaal was, knikte hij driftig als een vriendinnetje opmerkte dat iets lekker rook. Hij zorgde er ook voor dat hij vaak douchte, om niet een van die scholieren te worden die bekend staan voor hun vieze lichaamsgeur.

Tegen de tijd dat hij ging studeren in Epsom kwam Aaron eerlijk uit voor zijn aandoening. Huisgenoten hielden hem een indringende geur voor en stonden dan versteld dat hij niet terugdeinsde. Ze vonden het minder grappig toen hij op een ochtend opstond om eieren voor iedereen te bakken maar niet merkte dat de vlam onder de pan was uitgegaan en de ruimte zich met gas had gevuld.

Na zijn studie ondervond hij dat zijn probleem niet alleen hinderlijk was, maar hem echt in de weg zat bij zijn werk. Hij zegt dat de meeste mensen niet beseffen dat alledaagse gesprekken vaak over geuren gaan – hij wel. Hij wist ook dat een groot deel van het geheugen verbonden is met geuren, en hij vroeg zich af of hij zich daarom minder van zijn verleden kon herinneren dan anderen.

Er speelden nog andere factoren een rol. Het reukvermogen is nauw verbonden met smaak. Zonder bijdrage van de neus kun je alleen de basissmaken herkennen – daarom deed Aaron tot afgrijzen van zijn vriendin Eliza, die graag kookte, altijd dezelfde saus op het eten. Hij had ook genoeg van de bijverschijnselen van het alleen door zijn mond kunnen ademen. Zo hield zijn neus geen ziektekiemen tegen en was hij voortdurend verkouden. Zijn mond was altijd uitgedroogd, zodat hij veel water moest drinken, waardoor hij dan ’s nachts weer naar het toilet moest.

Omdat hij het beu was om altijd ziek te zijn en ook wel eens ongestoord wilde slapen, besloot hij eind vorig jaar naar de nko-arts te gaan.