De analyse van een fataal ongeval

6 oktober 2007, 19 uur. Margaret Hull keek om zich heen in het Chinese restaurant Capilano Heights en was ongerust. Waar bleef haar man Doug toch? Hij had haar afgezet bij de ingang van het restaurant. Ze hadden daar afgesproken met twee echtparen, de Knights en de McNeills, en hij was de auto gaan parkeren. Op deze natte, gure avond had Doug, attent als altijd, haar een wandeling door de regen willen besparen. Na ongeveer tien minuten besloot Mike Knight Doug te gaan zoeken. Hij zocht ongeveer tien minuten zonder resultaat en keerde terug naar het restaurant in de hoop hem daar aan te treffen. Maar hij was er niet. Daarop gingen Stuart McNeill en Mike samen hun vriend zoeken. Toen de twee mannen een wit bestelbusje passeerden, hoorde Mike gekreun. Hij keek naar de grond en zag Doug, wiens been in een rare hoek lag. ‘Hij is aangereden, Stu. Bel snel een ambulance.’ De politie en ambulance arriveerden na enkele minuten. Maar toen Margaret bij het ziekenhuis aankwam bleek Doug al overleden. De man die 56 jaar lang haar echtgenoot was geweest, was dood: slachtoffer van een aanrijding waarbij de schuldige was doorgereden. Ze had niet eens afscheid kunnen nemen. 

 

6 oktober, 20 uur 45. Brigadier Gerry Desaulniers had een vrije dag, maar toch ging hij naar de plaats van het ongeval. Hij werkte al 19 jaar bij de politie en was erin gespecialiseerd informatie te winnen uit verwrongen metaal en autoresten. Hij onderzocht iedere centimeter van de plek van het ongeval. Er waren geen remsporen, maar er waren veel bewijsstukken waaronder een stukje plastic dat misschien van de auto afkomstig was en verschillende schilfers rode lak. De lakschilfers en het plastic werden ter analyse naar het forensisch laboratorium in Edmonton gestuurd om het merk en model van de auto vast te stellen.

11 oktober, Edmonton. De chemische samenstelling van de verschillende lagen lak werden in een internationale databank met informatie over autolakken ingevoerd. De chemische gegevens van de verf waren van een Toyota van eind 1998 of later: een Corolla, Matrix, Solara of Tacoma, of een Lexus RX300, Chevrolet Prizm of Pontiac Vibe. Desaulniers en zijn collega’s trokken tevergeefs ruim 18 tips over beschadigde auto’s na. Het onderzoek zat vast en daarom werd de Serious Crime Unit – een team van ervaren rechercheurs in burger – ingeschakeld voor het spoor koud werd.

 

17 oktober. Een anonieme tipgeefster gaf Crime Stoppers een naam, Avtar Dhaliwal, en een auto, een Toyota Corolla, door. Desaulniers sprong een gat in de lucht toen hij dit hoorde. Maar het was niet voldoende voor een veroordeling. Het was niet eens zeker of Dhaliwal de bestuurder was en of het de goede auto was. Via telefoongegevens achterhaalden ze dat Dhaliwal op het tijdstip van de aanrijding in de buurt van het restaurant was geweest. Na verder speurwerk achterhaalden de rechercheurs zijn woonadres en dat van zijn broer. Toen ze bij die laatste een kijkje gingen nemen konden ze hun ogen niet geloven: op de oprit stond een rode Toyota Corolla uit 1999. Een paar dagen later keerden ze terug met een dagvaarding om lakschilfers van de auto te verwijderen voor onderzoek.

Vier dagen later verklaarde het lab in Edmonton dat twee van de verflagen identiek waren aan de lagen in de schilfers die waren gevonden op de plaats van het ongeluk. Ze hadden de auto: nu nog bewijzen dat Dhaliwal achter het stuur had gezeten toen Hull werd aangereden.  Nog een maand later ontdekten ze door het opvragen van diverse bankgegevens, dat Dhaliwal op de avond van het ongeluk twee keer geld opgenomen had bij een geldautomaat, één keer voor en één keer na de aanrijding. Met behulp van beelden van beveiligingscamera’s kon vastgesteld worden dat hij ook daadwerkelijk de auto bestuurde ten tijde van deze transacties. Ook werd ontdekt dat hij in het gezelschap was van drie vrouwen: mogelijke getuigen! Na dagen surveilleren wisten de agenten de identiteit van één van de drie vrouwen te achterhalen. Met behulp van haar telefoongegevens wisten ze uiteindelijk ook wie de tweede vrouw was. Na twee maanden hadden ze eindelijk twee getuigen en ze besloten Dhaliwal te arresteren.

 

11 januari 2008. De confrontatie. Dhaliwal werd om vier uur ’s nachts van zijn bed gelicht. Om ongeveer dezelfde tijd werden de twee getuigen opgepikt en beiden gaven toe dat ze in de auto hadden gezeten op het moment dat Dhaliwal Hull aanreed. Desaulniers legde beslag op de rode Toyota voor nader onderzoek.  19 december 2008. Dhaliwal gaf toe Douglas Hull te hebben aangereden en daarna te zijn doorgereden. Omdat de getuigen de politie nauwkeurig verslag hadden gedaan over de gebeurtenissen op de avond van 6 oktober, was het veel gemakkelijker een bekentenis te verkrijgen. De ongehuwde 24 jaar oude vrachtwagenchauffeur werd veroordeeld tot zes maanden cel en zijn rijbewijs werd voor drie jaar ingetrokken.  Voor de 20 agenten die in vier maanden totaal 1500 uren aan de zaak hadden besteed, was het een bevredigend einde. Agent Sauvé zei: ‘Het ging om een volkomen onschuldig slachtoffer. Dat raakte veel mensen en we waren allemaal zeer gemotiveerd om voor de familie de zaak af te ronden