De term ‘huilende bomen’ slaat op boomsoorten die als ze gesnoeid zijn gaan bloeden en als gevolg daarvan kunnen doodgaan: de esdoorn in al zijn soorten (dus zowel de Canadese ‘Maple Leaf’ als Japanse esdoorns), de berken en de notelaar zijn boomsoorten die in het voorjaar zo’n druk in hun sapstroom ontwikkelen, dat ze dan beter niet gesnoeid kunnen worden. Het lukt de bomen dan niet om hun wonden te sluiten.

Sommige mensen denken dat je snoeiwonden kunt afbinden of met een speciale boombalsem kunt dichtsmeren. Vergeet het maar; de plant blijft echt wekenlang doorbloeden en kan zelfs doodgaan. Daarom is het beter om ‘huilende bomen’ te snoeien als ze in rust zijn. November is een prima maand voor deze aanpak. Beslist niet veel later want in januari beginnen de sap-stromen bij deze boomsoorten alweer op gang te komen.

Zaag dikke takken altijd in stukken af. Maak eerst aan het eind van de stam een zaagsnede aan de onderkant van de tak. Dit om te voorkomen dat de tak afscheurt en een groot gedeelte van de boomschors meeneemt. Zaag de stomp die overblijft glad bij de stam weg.

Zorg voor goed snoeigereedschap. Het moet scherp zijn en echt bedoeld om te snoeien. Een snoeizaag is wat anders dan een zaag die u gebruikt om een plank door te zagen. Goed snoeigereedschap zorgt voor gladde wonden, die snel sluiten. Bovendien krijgen schimmelinfecties dan geen kans. Slecht en ongeschikt gereedschap zorgt voor lelijke rafelige wonden, die lang open blijven en gevoelig zijn voor infecties.

De druif is een klimplant die u net als de huilende bomen in het voorjaar beter niet kunt snoeien omdat ze dan gaat bloeden. Jonge krachtige struiken overleven het misschien nog wel, maar oudere stronken leggen dan vaak het loodje. In november hoeft u de druif echter nog niet per se aan te pakken; daar hebt u zeker tot half januari de tijd voor. Het mag uiteraard wel; dan kunt u hem in ieder geval zeker niet vergeten!