Ziel op een bord
Jakob Hausmann houdt van koken en heeft de liefde van zijn leven gevonden in Roemenië. Aan beide wijdt hij zich met Zwitserse precisie.

In het knusse restaurant Mica Elvetie (Klein Zwitserland) in de Sandu Aldeastraat in Boekarest wordt champagne van het huis geschonken. Een grote man met blauwe ogen en een gerimpeld voorhoofd vertelt de gasten in een soort van Roemeens: ‘Goedenavond! Ik ga voor u koken. Als ik u daarna niet aan tafel zie, ben ik een slechte chef.’ En hij verdwijnt naar de keuken. Er kan niet à-la-carte gegeten worden. De gasten moeten de chef vertrouwen. Veel mensen komen omdat ze hem op de tv hebben gezien, maar nog veel meer omdat ze gek zijn op zijn kookkunsten, sinds hij als onbekende Zwitserse expat zijn huis heeft geopend voor tafelgasten.
Gek op eten
Toen hij zestien jaar geleden naar Roemenië kwam, was Jakob Hausmann, nu 52 jaar, niet van plan om er voorgoed te blijven. Als kind had hij in Zwitserland van zijn vader leren koken, een gepassioneerde hobbykok. ‘Elke zondag stond hij achter het fornuis en dan mocht ik hem helpen.’ Toen hij naar kleine restaurants bezocht, was de chef altijd de held. Net als mijn vader,’ herinnert Hausmann zich.
Op 21-jarige leeftijd haalde Jakob zijn koksdiploma en werkte in allerlei restaurants. Nadat zijn eerste kind was geboren, wilde hij een eigen restaurant openen, maar hij had geen geld. Hij kreeg een baan als verkoper van etenswaren en kookproducten. In 1991 stuurde een Roemeen in Zwitserland hem naar Roemenië om de markt te verkennen. In het jaar dat hij er doorbracht, genoot hij van het ruige, gevarieerde landschap van bergen, zee en bossen. De mensen bevielen hem, omdat ze warmer en minder gereserveerd waren dan de Zwitsers. In 1995, toen hij in Zwitserland midden in een scheiding zat, keerde hij terug naar Roemenië om daar zijn eigen voedseldistributiebedrijf te beginnen.
Droom in vervulling
Maar tot bloei kwam zijn bedrijf niet totdat hij Crenguta Pop, een jonge, levendige blondine die burgerlijke bouwkunde en rechten gestudeerd had, aannam als manager van zijn distributiebedrijf. Ze verpakte de goederen in kleinere, voordeligere pakketten en de verkoop steeg plotseling spectaculair. Al snel maakten zij en Jakob samen toekomstplannen. Toen ze waren getrouwd, kookte Jakob vaak voor hun vrienden. In 1998 ging een levensdroom in vervulling toen hij een van zijn appartementen in Boekarest verkocht dat hij in 1991 had gekocht en met het geld zijn eigen restaurant opende: Mica Elvetie. Jakobs Zwitserse gerechten – fondue, raclette, vleesspecialiteiten op hete stenen – waren een groot succes bij zakenmensen, diplomaten en expats.
Kok in tv-show
Op een dag werd hij uitgenodigd voor een casting voor een tv-show. Ze zochten naar een chef die prijzen uitdeelde aan kijkers die konden bewijzen dat ze een bepaald specerijenmerk in hun keukenkast hadden staan. ‘Ze vroegen me iets in het Roemeens, maar ik gaf antwoord in het Engels,’ herinnert Hausmann zich glimlachend. Er volgden nog twee shows, waardoor hij een soort beroemdheid werd. Maar Jakob miste het koken in zijn restaurant in Boekarest. Dus keerde hij terug naar zijn kleine familiebedrijfje. Sindsdien heeft hij nog drie andere restaurants geopend, waarvan een in Bulgarije.
‘Ik voel me stevig geworteld hier in Roemenië. Ik heb mijn droom verwezenlijkt en ook de liefde gevonden.’ Omdat hij vindt dat het Roemenië veel te lang ontbroken heeft aan ondernemingszin, is hij begonnen met het adviseren van anderen die dromen van een eigen bedrijf.
Wanneer Jakob vanavond uit de keuken van Klein Zwitserland komt, zitten alle klanten nog aan tafel. ‘Herr Hausmann, dit is het beste wat ik ooit heb gegeten,’ roept iemand. ‘Mijn klanten willen waar voor hun geld,’ zegt Hausmann. ‘Daarom bied ik hun mijn ziel op een bord. Daar ben ik het beste in.’
|
| |||||
Reageer op dit artikel
| Naam* | |
| E-mail adres* | |
| Reactie* | |
Meest gelezen
Meest gelezen
Quote van de dag
Quote van de dag
-
Je hoeft maar een paar dingen in het leven goed te doen – zolang je niet te veel dingen fout doet.
- RD Redactie -
Werken met je handen is niet onnozel. Je moet er wel degelijk je hoofd bij houden.
- Andy Rooney -
Het enige waardoor ik me ooit oud voelde, was als ik mezelf toestond voorspelbaar te zijn.
- Carlos Santana -
Mensen die denken dat ze alles weten, zijn een bron van ergernis voor mensen die alles weten.
- Terry Marchal -
Langs de weg naar het succes kom je veel gerieflijke parkeerplaatsen tegen.
- Executive Speechwriter
Lachen!
Lachen!
Favorieten van deze week
Reactie aan de redactie
Reactie aan de redactie
Verdien € 100 door ons uw bijdrage te sturen!
Wilt u reageren op een van onze artikelen, hebt u een suggestie of een tip voor de redactie? Of wilt u 100 euro verdienen met een persoonlijke bijdrage voor een van onze rubrieken, Lachen!, Leven of Op 't Werk?


Plaats op








