Personeelsmanager tegen solliciterende IT-er: ‘Hoe zit het met uw sociale vaardigheden?’ Kandidaat: ‘O, prima. Ik zeg bijvoorbeeld altijd beleefd goedendag tegen de caissières in de supermarkt.’

Mijn vader is onderofficier in het leger. Op een nacht toen we op vakantie waren was hij weer druk bezig bomen om te zagen. Aangezien ik in dezelfde tent lag, deed ik geen oog dicht.

Verschillende keren probeerde ik hem – tevergeefs – tot stilte te manen. Opeens dacht ik: laat ik het eens op een andere manier proberen. Ik haalde diep adem en zei met een luide, zware stem: ‘Opper Veringa, draaien!’

Mijn vader schoot overeind en liet zich op zijn andere zij weer in bed vallen. Die nacht heb ik heerlijk geslapen en geen gesnurk meer gehoord.

Een collega kreeg een boete omdat hij te hard had gereden en moest daarnaast een cursus verkeersveiligheid volgen. De cursusleider, een verkeersagent, benadrukte dat iedereen op tijd moest komen en dat laatkomers voor een gesloten deur zouden komen te staan.

Toen de cursus net begonnen was, klopte iemand op de gesloten deur. De agent deed open en vroeg streng: ‘Waarom bent u te laat?’

Mijn collega antwoordde: ‘Ik wilde niet nog een keer een boete krijgen.’

De receptioniste van mijn man, die huisarts is, meldde op een dag dat ze een patiënte aan de telefoon had die een vlieg in haar oor had zitten.

Mijn man liet de vrouw via de receptioniste weten dat ze een beetje warme olijfolie in het oor moest druppelen en vervolgens een paar minuten moest gaan liggen. Als ze haar hoofd dan weer oprichtte, zou de vlieg hopelijk met olie en al uit het oor komen.

Nadat de receptioniste de instructies zorgvuldig had doorgegeven, had de patiënte nog een laatste vraag: ‘In welk oor moet ik de olie druppelen?’

Een vrouw kwam naar het dierenasiel van mijn tante om een poes en zes jonge katjes te laten steriliseren en castreren.

‘Laat de moeder zich makkelijk pakken?’ vroeg mijn tante.

‘Heel makkelijk,’ zei de vrouw met een blik op alle transportkooitjes. ‘Zo is deze hele ellende begonnen.’

Mijn man Larry is elektrotechnisch ingenieur en test computerprogramma’s op fouten. Zo’n test kan uren duren, dus soms gaat hij ’s avonds nog even terug naar kantoor om een klus af te maken.

Op een avond nam hij onze negenjarige dochter Jennifer mee en stelde haar voor aan zijn collega’s.

‘Hoe ken je al die mensen?’ vroeg Jennifer.

‘Daar werk ik mee samen,’ antwoordde Larry.

‘O, je bedoelt dat je over de middag met hen praat,’ concludeerde ze.

‘Nee,’ zei mijn man grinnikend. ‘Ik kan overdag ook met hen praten, wanneer ik maar wil.’

‘Papa toch!’ zei ze bestraffend. ‘Daarom moet je ’s avonds terug naar je werk.’

Ik werk in een winkel en informeerde bij een collega in welke fase van het besluitvormingsproces een bepaalde klant zich bevond.

‘Hij is de 16-meter-lijn al gepasseerd,’ antwoordde hij in voetbaltermen.

‘Kun je dat ook zo verwoorden dat ik het kan begrijpen?’ vroeg ik.

Mijn collega antwoordde: ‘Hij staat bij de kassa met zijn creditcard in zijn hand.’